อย่าปล่อยให้คนเฉื่อยลอยนวล
จากหนังสือสรุปผลการสาธิตการนำขาเทียมของกระทรวงสาธารณสุข ที่ สธ. 0211/07/877 ลงวันที่ 22 มิถุนายน 2542 ได้มีถึงชมรมนักพัฒนาอุตสาหกรรมไทย ซึ่งผลสรุปการพิจารณา และข้อสังเกตได้เขียนอย่างชัดเจน จึงทำให้เกิดมีคำถามและข้อคิดเกิดขึ้นดังนี้ (จากข้อสังเกต 1.1 - 1.7 และข้อพิจารณา 2.1 - 2.6)
1. ข้อสังเกตของกระทรวงสาธารณสุข ขอคิดด้วยคน
1.1 พนักงานของชมรมฯ ที่ทำขาเทียมไม่มีความรู้ด้านการแพทย์และกายภาพบำบัด อาศัยกระบวนการดัดแปลงและใช้วัสดุ หาง่ายในประเทศ ทำให้ขาเทียมที่ผลิต ออกมาไม่พอดีกับผู้พิการ ไม่สะดวกในการใช้งาน 1.1 อาสาสมัครที่ทำขาเทียมมีความรู้ ป.6 แต่มีจิตใจเป็นกุศลจึงได้มาฝึกทำขาเทียม และใส่ให้แก่ผู้พิการขาขาดมาแล้วถึง 61 คน (ถึงวันที่ 30 พฤษภาคม 2542) มีผลงานที่สามารถพิสูจน์ได้ - การดัดแปลงขาเทียมและใช้วัสดุหาง่ายนำมาทำขาเทียม จะได้มีราคาถูก และคุณภาพดีเทียบเท่าของต่างประเทศ ไม่ต้องบวก ค่าการตลาด ค่าลิขสิทธิ์ และค่าตอบแทนให้ใคร แจกฟรีอย่างนี้ อาจทำให้ผู้เสียผลประโยชน์ย่อม ไม่ชอบเป็นธรรมดา - ขาเทียมของชมรมฯ ไม่พอดีและ ไม่สะดวกในการใช้งาน เขียนเป็นหนังสือมันง่าย แต่ข้อทักท้วงนั้นได้มี การทดสอบและพิสูจน์ก่อนที่จะสรุปหรือไม่
1.2 วัสดุในการทำขาเทียมเป็นวัสดุใน การประกอบอุตสาหกรรมทั่วไป ยังไม่มีการศึกษาถึงผลกระทบและความปลอดภัยของผู้พิการ พนักงานทำขาเทียม และ สิ่งแวดล้อม 1.2 วัสดุทุกตัวที่ใช้ทำขาเทียมเป็นวัสดุที่ใช้ในอุตสาหกรรมทุกตัว ตัวไหนที่เป็นอันตรายและกระทบความปลอดภัย ควรระบุให้ ชัดเจน อย่าวิเคราะห์ด้วยความเชื่อส่วนตัว เหมือนคนไม่รู้จริง
1.3 ในการใส่หรือดัดแปลงขาเทียม ต้องได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรม และควบคุมตรวจสอบมาตรฐานตาม พรบ. เครื่องมือแพทย์ โดยคณะกรรมการ เครื่องมือแพทย์ นอกจากนี้ ยังมีสำนักงานคณะกรรมการอาหารที่ทำหน้าที่ดูแล คุ้มครองผู้บริโภคให้ใช้ผลิตภัณฑ์ที่มี คุณภาพ ปลอดภัย ไม่ก่อให้เกิดอันตราย 1.3 ตามกฎหมายและระเบียบโบราณ ๆ ก็จริงตามที่ท่านว่า แต่ลืมเขียนถึงเรื่องคุณธรรม และความจริงทางแพทย์พานิชย์ด้วย
1.4 การใส่ขาเทียมแก่ผู้พิการอย่างเดียว ไม่สามารถทำให้ผู้พิการเดินหรือใช้งาน ได้อย่างดี จำเป็นต้องใช้เวลาในการทำ กายภาพบำบัดฟื้นฟูสภาพกล้ามเนื้อและในการฝึกเดินพอสมควร 1.4 ผู้พิการขาขาดมีหลายประเภท ใส่ขาแล้วเดินได้ เตะได้ หรือเดินไม่ได้ก็มีทั้งนั้น (ถ้าสนใจมี V.D.O. ให้ชม) ต้องมีการฝึกและฟื้นฟูสมรรถภาพผู้พิการตามประเภทของผู้พิการนั้น ๆ เรื่องแบบนี้ตาสี-ตาสา ก็แนะนำได้
1.5 ปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์ต้นแบบขาเทียม ของชมรมฯ ทำให้แพทย์ในโรงพยาบาล ไม่สามารถนำไปดัดแปลงให้ถูกหลักวิชา เพื่อใช้บริการผู้พิการในโรงพยาบาลได้ 1.5 อย่ายกเอาลิขสิทธิ์มาอ้าง เพราะเจตนารมณ์ของผู้ประดิษฐ์และคิดค้นเขาทำ เพื่อบริจาคให้แก่ผู้พิการขาขาดอยู่แล้ว จากข้อสังเกตและข้อพิจารณาของกระทรวงสาธารณสุข ทำให้มองเห็นธาตุแท้ของคนกลุ่มนี้ว่ามีเจตนาเป็นเช่นไร?
1.6 ปัจจุบัน ศูนย์สิรินธรเพื่อการฟื้นฟูสมรรถภาพทางการแพทย์แห่งชาติ กรมการแพทย์ ดูแลรับผิดชอบงานในส่วนนี้อยู่ และได้รับบริจาคขาเทียมจากมูลนิธิสายใจไทย โดยทางมูลนิธิพร้อมจะออกดำเนินการในทุกภูมิภาค ที่มีผู้พิการเป็นจำนวนมาก โดยได้ระดมนักกายภาพบำบัดช่างกายอุปกรณ์ และแพทย์เวชศาสตร์ฟื้นฟูเข้าร่วมกันดำเนินการ อย่างครบวงจร และไม่คิด ค่าใช้จ่าย 1.6 ทุกหน่วยงานออกปฏิบัติการขาเทียม ภูมิภาค เพื่อสร้างชื่อเสียงและช่วยเหลือ ผู้พิการขาขาดตามจังหวัดต่าง ๆ เป็นสิ่งที่ดี ซึ่งถ้าเราได้ร่วมมือกันวิจัยและค้นคว้า ขาเทียมเพื่อคนไทย เงินงบประมาณที่หน่วยงานต่าง ๆ ได้ใช้ซื้ออุปกรณ์และเครื่องมือ หรืองบประมาณใช้ในการออกภูมิภาคในหนึ่งปีพอจะช่วยคนพิการขาขาดได้ทั้งประเทศ พระราม พระลักษณ์ หรือทศกัณฑ์ ถ้าไม่ถือเรื่องศักดิ์ศรีและเกียรติยศ สอบถามมาได้ที่ชมรมนักพัฒนา อุตสาหกรรมไทยว่ามีวิธีการปฏิบัติอย่างไร
1.7 การที่ผู้พิการได้รับขาเทียมจากรัฐฯ และมูลนิธิสายใจไทยล่าช้า เนื่องจากข้อมูลผู้พิการในจังหวัดต่าง ๆ ยังไม่ครบถ้วนสมบูรณ์ และต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูสมรรถภาพก่อนใส่ขาเทียม 1.7 การศึกษาและหาข้อมูลของผู้พิการขาขาดของจังหวัดต่าง ๆ ทำได้โดยร่วมมือกับ สาธารณสุขจังหวัดและประชาสงเคราะห์จังหวัด เรื่องแบบนี้ท่านรู้ดีกว่าผม ไม่อยากเอามะพร้าวห้าวไปขายสวน อยู่ที่ว่าเราจะทำกันจริง ๆ หรือเปล่า
2. ข้อพิจารณาของกระทรวงสาธารณสุข ขอคิดด้วยคน
2.1 ชมรมฯ มีเครื่องมือในการผลิตชิ้นส่วนต่าง ๆ ของขาเทียมได้ หากจะก่อประโยชน์แก่ผู้พิการชมรมฯ ควรบริจาคชิ้นส่วนขาเทียมให้แก่ศูนย์สิรินธร มูลนิธิสายใจไทย ตามความต้องการของหน่วยงานเหล่านี้ และให้หน่วยงานเหล่านี้ร่วมเสนอแนะรูปแบบขาเทียมที่เหมาะสม และร่วมกันเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์เพื่อประโยชน์ของผู้พิการ 2.1 การบริจาคสิ่งของให้แก่คนที่ยากจน คนปัญญาอ่อน และคนที่ไม่สามารถจะช่วยตัวเองได้เป็นสิ่งที่ดี แต่ระดับองค์กรใหญ่ ๆ ถ้าจะบริจาคต้องเป็นการให้ความรู้และวิธีการทำ พร้อมสร้างเครื่องมือให้เพื่อให้ช่วยตัวเองได้ในวันนี้และใน วันข้างหน้า นั่นคือ วิถีทางของผู้เจริญที่ควรจะปฏิบัติ มิใช่สอนให้คอยแต่รอรับบริจาคเพียงอย่างเดียว
2.2 เนื่องจากขาเทียมของชมรมฯ ยังไม่ผ่านกระบวนการตรวจสอบมาตรฐานและ ขออนุญาตใช้เป็นเครื่องมือแพทย์ จึงควรให้ศูนย์สิรินธรทดสอบให้ได้มาตรฐานก่อน และขออนุญาตสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาใช้เป็นเครื่องมือแพทย์ 2.2 ชมรมฯ พร้อมที่จะให้ความร่วมมือทุก รูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นองค์กรใด ๆ ที่มี ความตั้งใจจริงที่จะช่วยคนพิการขาขาด เพื่อให้ผู้พิการในเมืองไทยได้มีขาใช้ทุกคนโดยเร็ว และขาเทียมของชมรมฯ จะได้ ไม่เป็นขาเทียมนอกกฎหมายอีกต่อไป
2.3 การตรวจสอบวัสดุที่ใช้ทำขาเทียม ซึ่งเป็นวัสดุที่ใช้ในอุตสาหกรรม เมื่อนำมาใช้ใน ผู้พิการระยะยาว จะมีความปลอดภัย หรือไม่ และมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในการกำจัดหรือไม่ 2.3 ถ้าได้ศึกษากันอย่างจริงจัง และมาพิสูจน์ด้วยตัวเอง จะรู้ว่าสิ่งที่นำมาใช้ทำขาเทียมนั้นปลอดภัยเพียงใด เพราะวัสดุเหล่านี้ ไม่ใช่วัสดุที่เพิ่งจะค้นพบใหม่ มีใช้มากกว่า 30 ปีแล้ว การพิจารณาแบบนั่งทางในเช่นนี้ เหมาะสำหรับเจ้าพ่อหรือเจ้าแม่ตามสำนักต่าง ๆ มากกว่า
2.4 การดำเนินการใส่ขาเทียมแก่ผู้พิการ ควรเป็นหน้าที่ของหน่วยงานที่มีบุคลากร ที่มีความรู้ความสามารถตามกฎหมาย และดำเนินการได้อย่างครบวงจร 2.4 จริง ๆ แล้ว การใส่ขาเทียมเป็นหน้าที่ของบุคลากรที่เชี่ยวชาญ มีใบประกาศเกียรติคุณเป็นเครื่องแสดงความสามารถตามกฎหมาย กินเงินเดือนหลวง ก็เลยทำงานแบบคนของหลวง ถึงแม้ว่าจะต้อง ฝ่าอุปสรรคของกฎระเบียบและข้อบังคับ ก็จะเลือกเด็ก ป.6 เป็นผู้ประกอบขาเทียมจะดีกว่า เพราะถ้าขืนรอผู้เชี่ยวชาญของรัฐ ความตั้งใจจริงก็จะเลือนลางกลายเป็นความฝันในที่สุด
2.5 ดำเนินการจัดทำข้อมูลผู้พิการทั่วประเทศ เพื่อจัดหาอุปกรณ์อนุเคราะห์ และฟื้นฟูสภาพแก่ผู้พิการที่ยังไม่ได้รับการดูแล 2.5 การจัดทำข้อมูลเพื่อจัดหาอุปกรณ์ให้แก่ คนพิการทั่วประเทศ ทางชมรมฯ มีตัวอย่างและแนวทางปฏิบัติจากประสบการณ์จริงที่ได้จากการดำเนินงานที่จังหวัดเพชรบุรี ให้ได้ศึกษาและนำไปพิจารณา ถ้าท่าน ไม่รังเกียจผลงานของนักอุตสาหกรรมฉบับนี้
2.6 ควรชี้แจงให้ทางชมรมฯ ซึ่งมีเจตนาดีเข้าใจถึงความพิการ และการรักษาพยาบาลที่เหมาะสม โดยที่รัฐฯ ไม่ได้ละเลยในการให้การดูแลผู้พิการแต่อย่างใด ซึ่งหากทางชมรมฯ จะดำเนินการจัดทำขาเทียม ให้ผู้พิการต่อไป ไม่น่าจะเป็นผลดีแก่ผู้พิการ เนื่องจากวัสดุและกระบวนการผลิตยังไม่ได้มาตรฐานการวัด และการใส่ขาเทียมยังไม่ถูกต้องตามหลักสรีระของร่างกาย ตลอดจนขาดการฟื้นฟูสมรรถภาพก่อนใส่ขาเทียม และฝึกหัดเดินหลังใส่ขาเทียมแล้ว 2.6 ทางชมรมฯ เข้าใจในเจตนาดีของเจ้าหน้าที่ของรัฐมานานแล้ว และเห็นเจตนาดี มากยิ่งขึ้น เมื่อได้อ่านข้อพิจารณาและ ข้อสังเกตของกระทรวงสาธารณสุขฉบับนี้ นอกจากจะไม่ให้การร่วมมือและสนับสนุนในทุก ๆ ด้านแล้ว ยังเป็นสิ่งที่บั่นทอนกำลังใจในโครงการทำขาเทียมแจกให้ผู้พิการทั่วประเทศ เพื่อน้อมเกล้าถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสที่มี พระชนมายุครบรอบในปี พ.ศ. 2542
 

[ หน้าแรก ] [ ชมรม ]
ชมรมนักพัฒนาอุตสาหกรรมไทย
110/108 ถ.เอกชัย-บางบอน เขตบางขุนเทียน กรุงเทพฯ 10150
โทร. 899-6372-5, 4160308-9